ЗVРХний АМРАГ-ууд
шuнuuр ганцаараа, цас шаржигнуулан хэн нэгэн алхаж явна. зvvн сибирын хvйтэн агаар тунгуусын нутгаар нэвт vлээж, одод орчилдох шuнийн тунгалаг агаарт хэн нэгний хунгар цасан дундуур уухилан алхах амьсгаа аажимхан замхарна. тvvний амьсгаа uндuртэй цуцалтгvй алхах нь vргэлжлээд удаж буй нь халуу шатаж бамбайсан гар хурууны vзvvр, чив чив туслах хuлснuuс нь харахад илт мэдрэгдэнэ. энд, яг л энэ газар аяанчид за бас нутгийн ардууд тунгалаг тэнгэрийн дор, ээвэр наран тусаж байх uдрийн гэрэл гэгээтэй цагт осгож vхэх аюултай байдгийг мэдэх тул талхны булан тэргvvтэй хvнс, идэж уух юмыг бус нэг ээлжний дулаан хуурай хувцасыг илvvд vзнэ.намаг балчиг дунд ургасан согтуу ойн дундуур тэрхvv шuнuuр явагч этгээд ганцаар алахсаар ийш тийш, хайш яайш чиглэн ургасан армаг тармаг модын дундуур орж, цавцайн цайрах цасан дээр тусах моддын хuх сvvдэр дунд тэрхvv шuнийн хvйтэн тэнгэрт замхарах амьсгал адилаар сааралтан алга болов. тэр хэд хэд алхахад нэмгэн хачирлаж хuлдсuн мuсний цуурч хаграх чимээ тасхийн гарч, тэрээр сvvлийн удаа давхийтэл цочисон нь тэр болж, хuл дороос нь тулах юм эс олдон, унаад живэхгvй ч гэлээ бvх хувцасаа жихvvцэс тuрuм хvйтэн усанд норгож орхилоо….шuнийн, ойн цоорход гvехэн гэж бодогдохооргvй их ус цалгих чимээ гараад, дахин цас шаржигнуулах хuлийн алхаа эс дуулдан нам гvмхэн байдал ноёрхоно. сибирын шuнийн тунгалагаас тунгалаг тэнгэрт мэлтийх саран, шuнu оройд болох олон арван бохир муу хэрэг, хуувилдаан, аллагын гэрч болсоор олон зууныг ардаа орхиж буйнхаа адилаар тэрхvv залуугийн амьсгал татарч буйг чимээгvй ажсаар байна….лааны тос гэнэтхэн ихээр урсаж,  тuл нь давтаж байсан аа, дvнзэн байшиныг бvхэлдээ гэрэлтvvлж байсан аа анивалзаж байгаад харанхууллаа. vvнтэй зэрэгцэн ямар нэгэн шаазан эдлэл шалан дээр унаж тасхийн хаграх чимээ гарав. uрuuнд хэсэг нам гvм болсон оо, зузаан цангаар битvv бvрэхсэн, uрuuнд гэрэл гэгээ оруулахад дэндvv багадсан цонхны цаанаас тусах сарын бvvдгэр гэрэл тэр харанхуйд байгаа цорын ганц хvний хамаг анхаарлыг татлаа. шуурга эхлэж байна. цасан ширхэгийн мuстuж хатуурсан ширхэгvvд цонхийг гаднаас нь зuлнuuр тоншиж байснаар аажимдаа улам олноороо ширvvнээр шажгинтал нvдэж эхлэнэ. энэ vед бусгvй лааг дахин асаах зууртаа гараа эсгэсэн болохоо мэдэв. тэрээр хар зuнгuuрuu зvрхний хvндээ ямар нэгэн юм тохиосныг мэдрэнэ.хэсэгхэн шинээр асаасан лааг харж сууснаа бuхuж унтарсан лааны урссан тосыг ажиглав. бvсгvй тэр тосноос ямар нэгэн муу зvйлийг олж харсан гэлтээ жихvvцсэн нvдээр ширтсэнээ, яаравчлан гадагшаа гарахаар зэхэв…. Лондон хотын жижиг чулуунуудыг шигтгэж хийсэн чулуун замаар дугуйтай цvнхээ чирсээр, хавчиг гудмуудыг uгсuж яваа залуу дотороо ийн бодно. за одоо яадаг билээ, миний амьдралд энэ цаг хугацаа яалтачгvй эргэлт uuрчлuлтийн он жилvvд. ямархан хувь тохиолоор амьдрал минь vргэлжилэн, яажшуухан аж тuрнu дuu… хvний нутагт ч хэцvv дээ гэж, энэ улс оронд ирсэн эхний uдрuu зvрх алдан бодолхийнэ. тvvний хувь заяаа яахан Оливер Твист-ийн хувь тuuргuuс дор байх билээ. улс орноосоо, сургууль хамт олноосоо, vеийн залуусаасаа шалгарч гарсан чадварлаг мэргэжилтэн, хэлний uндuр мэдлэг тvvнд хангалттай хань тvшиг болох юм.дээрх залуутай нэг онгоцоор ирж, нэг сургуульд  хожим суралцах бvсгvй Лондон хотын uuр гудманд ийн бодож алхана. за ингэж нэг соёлт ёртuнцuд хuл тавьдаг байжээ. муусайн юмнууд намайг явуулахгvй байх нь яагаа вэ, би энд одоо байна, би бол энд л байх ёстой хvн учираас энд байгаа юм. хэлэх мэдэхгvй гээд яадаг юм. оронд нь ирээд сурна, оронд нь ороод сурах юм чинь…..доомбор хuгжимийн эгшигт уярсан уу гэлтэй бvсгvй vл ялиг толгойгоо гэлжийлгэн суугаад санаа алдана. морин дэлдээр бvрэгд шувуу шиг хийсгэж явсан хuгшин эр тvvнийг хараад дотроо ийн бодно:сарний цэнхэр хvрээлэнд гvйлс шиг цэцэглээд, Салхины бие дэрлэн санаашран суугаа бvсгvй, Тvvдгээр амьсгалсан залуу насанд минь тvгээмэл uнгийн зурвас мэт санагдана хэмээн шvлэглэнэ. харин тэрхvv эгшиглэх доомбор хuгжимд, Маамгандаан як-кудаан, кир-шалмагаан арманаам, Жvрэксэл апсил-магаан, Галкма жатгаан Китэнбээн Жираалд, Сапаргаан узаад, Аагармаанаам… хэмээн дуулах бuгuuд энэ нь Хунгийн uд шиг ариун хvсэл минь, Гэгээн хайр минь чи хаана байна гэсэн утга санааг илэрхийлэн дуулна. Эртний чuлuuт сул иргэдийн нутагт хuмuрсuн шаазанг санагдуулам шинэ эсгий гэрvvд яарайж, гэрийн гадуур ёстой л сул ард иргэд uuрийн тааваар амьдран, аж тuрнu. Алтайн салбар уулс, uндрuuс uндuр цаст ориглууд дунд тuв азийн цээжинд морин туурайгаар бuмбuрдuх нvvдэлчин vндэстэний залуу хархvv, сул хайрга чулуутай хадархаг уулын бэлд морин дэлдээр исгэрч явна. зангирсан uтгuн хар хuмсuг, том хар нvд, ширvvн сахал, uргuu шанаатай, нар салхинд дээлийн uнгuтэйгuu хамт онгож гадсан царайтай хээрийн хvн ан гuрuu хuuцuлдuнu. тэрээр хаяахан энгэр бэл нь хэц uндuр уулсын оройг дамнан хярлаж явахдаа алс тэртээ рvv ширтэн, uuрийн амьдралын замыг харж буй мэтээр, ямар нэгэн зvйл хайсан мэт хичээнгvйлэн харж байгаад санаашрана. энэ байдлаа гэнэтхэн орхиж, мориндоо ташуур uгсuuр цааш одно… бас нэгэн ээлжит дэлбрэлт болсоны дараа шуугсан, орилож хашиграх хvмvvсийн дундуур нэгэн хар гэвлvvртэй бvсгvй гvйн орж ирээд, шархадаж гэмтсэн хvмvvсийг нэг бvрчлэн тэвэрч авч хараад, хэн нэгэнийг хайж байгаа бололтой, дараагийн хvн рvv гvйж очиж vзнэ… тоос шороонд дарагдсан хvмvvс бvгд нэгэн ижил харагдах бuгuuд хэн нэгнийг хайж байгаа бол гагцхvv тийнхvv нэг бvрчлэн очиж харана уу гэхээс, vймэж шуугсан улсуудын дунд нэрээр нь ганц эмэгтэй хvн хашиграж дуудаад тусыг эс олох юм.бvсгvй арван гурав дuрuвтэй баймаар нэгэн хvvг олж аваад баяарлан уйлаж байлаа. хоёр хацар дээр нь ээлжлэн ахин дахин vнсээд, шороо тоос болж, сэмэрч урагдсан хувцасыг нь тоох сuхuuгvй дагуулан хuтлuж гvйлээ. ахиад л хvн бvрийг нэг бvрчлэн нэгжиж vзнэ. ……хvvтэй хамт явсан хэн нэгнийг юм уу… яавч эцэгийг нь биш…. хvvг тuрсuнuuс хойш тасралтгvй vргэлжлэж буй энэ дайн дажин дунд яг саяных шиг нэгэн дэлбрэлтэнд хvvгийн эцэг vрэгдсэн бuгuuд тvvнээс хойш даруй 7 жил uнгuрсuн байна. бvсгvй сая нэг сuхuu орж хvvгийн vс толгойг гuвuж uгuuд, хоёр гараараа хvvгийн хацрыг бариж, эх хvний хайр нэнжин сэтгэл нэвт гэрэлтэх алаг нvдээ эргэлдvvлэн, харь хэлээр ямар нэгэн зvйлийг аминчлан захиж шулгана хурданаар хэлэв. хvv тэр даруй гvйж одлоо. бvсгvйн мuрuн дээр тохогдсон бараан uнгийн нэмгэн арчуур газарт чирэгдэн явах ба бvсгvй тvрvvнийх шигээ гvйж харайсангvй, ийш тийш харан харц нь ямар нэгэн зvйл дээр тогтож эс чадан, гуниг харууслын басхvv хайрын нулмас цэлэлзvvлэн, чи хаана байна вэ гэж хэнч эс дуулахаар тuрлuх хэлээрээ бувтанан хэлнэ. энэ vед жаал хvvгийн гvйж одсон зvт буун дуу тачиналаа… бvсгvйн зvрх зvсэхдэх шиг болж uuрийн эрхгvй тэр зvг хурдлан гvйлээ. тэрээр тийнхvv гvйж явахдаа нvднээс нь бuмбuрч амжаагvй нулимсаа нэг гараараа шудраад, гашуун, харууссан дуугаар нэгэн нэрийг ахин дахин дуудна. энэ vед буун дуу хэсэг намжисан ба ахиад нэгэн нvргээнтсэн дэлбрэлт болоход газар чичирхийлэн бvсгvйн улан дороос тэрхvv доргилт мэдрэгдэнэ.… ашгvй тоосон дундаас нэг эр хvvг авч хоёул тэврэлдэн гарч ирэх ба хvvтэй хамт гарч ирсэн хар хvн ихэд ширvvн дуугаар Сала малий кум  гэж мэндлэхэд бvсгvй хариу болгон Алийкуум Салийм гэсэн мэндийн vгийг тuгсгuж хэлж амжилгvй мэлэмрvvлэн уйлна. тоосонд дундаас тvvний энэ хорвоод амьд vлдээд байгаа,  амьдралынх нь утга учир болсон 2 хvн хоёул амьд хuтрuлцuн гарч ирсэн юм. бvсгvйн  хацар дээгvvр нулмас урсаж амжаагvй байхад л тvvний хацарыг тэсрэлтээс vvссэн их шороо тоос дарна…. тэд ахин хоорондоо нэг ч vг солилцолгvй гурвуул хuтрuлцuн, тэрхvv сvvрэл нvvрэлсэн хотын тuвuuс зайлан одно.
………дутууу gvitseenee